Tjah, hoe doe je dat? Je wordt gekozen als “Kanjer van het jaar” en dan vragen ze je om een column te schrijven over hoe het is om een kanjer te zijn. Hoe begin je dan zo iets? Ik zal maar beginnen met me voor te stellen. Ik ben Barry Out en ben 20 jaar. Ik woon al mijn hele leven in het gezellige Hillegom. Ongeveer 7 jaar geleden, het kan ook iets meer zijn, begon het allemaal: vrijwilligerswerk.
Ik begon mijn carrière bij het nummeren van de plaatsen van de vrijmarkt op Koninginnendag. Dit omdat mijn vader, Frank Out, lid is van het Oranje Comité. Uiteindelijk doe ik dit nog steeds.
Een jaar later ben ik een cursus scheidsrechter veldvoetbal gaan volgen. Dit vond ik zo leuk dat ik nog meer cursussen ben gaan volgen en nog altijd fluit voor S.V. Concordia.
Als je dan eenmaal bezig bent met vrijwilligerswerk weten ze je altijd te vinden. Zo kwam een vriend naar me toe om te vragen of ik wilde helpen bij Vakantiewerk Hillegom. Een keer meehelpen vond ik niet erg. En nu doe ik onderhand iets van 5 jaar de Timmerhoek bij de Doedagen.
In de 4
e klas van de Bernardus ben ik vrijwilligerswerk voor HillegomNu gaan doen. Toen dit 4 jaar later stopte ben ik samen met Christiaan van Amerongen de website
www.hillegomonline.nl begonnen. Hier zijn wij bijna elke dag wel mee bezig. Van filmpjes, foto’s en nieuwsberichten maken tot het technisch bouwen en bijwerken van de website. Natuurlijk worden we gesteund door een groep enthousiaste vrijwilligers. Zonder deze vrijwilligers zouden wij dit zeker niet voor elkaar krijgen.
En zo is het bij heel veel organisaties: Zonder vrijwilligers ben je nergens. Dus daarom ben ik onwijs blij met deze prijs. Ik zie het niet alleen als een compliment voor mezelf, maar ook voor alle andere kanjers die veel vrijwilligerswerk doen voor de gemeente Hillegom.
Als ik dit allemaal terug lees, dan vind ik het echt helemaal te gek. Ik maak ontzettend veel organisaties blij, ik ben immers door 4 organisaties voorgedragen, en dan krijg ik ook nog eens de naam “Kanjer van het jaar 2010”. Ik ga er vanuit dat ik dit nog allemaal vele jaren volhoud en misschien ooit nog wel voorgedragen wordt als “vrijwilliger van het jaar” en dan een echte hangkous krijg.