Nieuw gedicht Dorpsdichter: Zonder enig pardon

6 december

Lees het nieuwste gedicht van dorpsdichter, Amanda van Diemen.

Vasthouden

Dagen gehuld in duisternis trekken tergend langzaam voorbij
Veel langzamer dan langere dagen -hoor mij subtiel klagen
Over deze ironie van het seizoen

Terwijl de kou door mijn schoenen omhoog kruipt
Via mijn voeten, benen, kruis, buik, borst en nek mijn hoofd in sluipt
Bekoelen mijn gedachten

Al piepend en krakend komen ze tot stilstand
En kan ik louter wachten op een verzachtende omstandigheid
Die mij verlicht in deze eenzame, donkere tijd

Met jou in het vooruitzicht houd ik mij staande
Jouw licht brandt in mij en verjaagt de ergste kou
Net goed genoeg om mijn lichaam niet blauw aan laten te lopen

En zo blijf ik hopen op een warme omhelzing
Die het ijs in mijn lijf doet smelten als sneeuw onder de zon

Pak mij dan als je kan

Hou mij vast zodra het moment daar is
En laten we elkaar tot die tijd in gedachten
Tijdloos verwarmen zonder enig pardon

De Dorpsdichter.

 

Ga naar het begin